Archive for category Κοινωνία

«A funny kind of democracy»

Όντως, έχουμε σίγουρα κερδίσει τις εντυπώσεις στο εξωτερικό, κύριοι της Κυβέρνησης. Η κάλυψη των ενεργειών και των πολιτικών σας επιλογών τυγχάνει διεθνούς κάλυψης σε επίπεδο θαυμασμού! Για το πόσο επνευσμένο και αξιοπερίεργο είναι το νούμερο που παρουσιάζει ο θίασός σας. Για του λόγου το αληθές, το ωραίο editorial της Guardian:

Greece and austerity: Brussels v the people

For anyone who has ever worried about the democratic deficit in Europe, here it was, laid bare

A funny kind of democracy was on display in Greeceon Wednesday. Under orders from Brussels and Washington, MPs in Athens passed a slew of stringent measures to raise €28bn (£25bn) in a hurry – even while hundreds of thousands of protesting Greeks faced massive amounts of teargas and riot police. After the package was voted through by a wafer-thin majority, politicians were escorted out of the parliament by police. For anyone who has ever worried about the democratic deficit in Europe, here it was, laid bare on the rolling-news channels. And those protesters were not a vocal minority; polls suggest that up to 80% of Greeks reject these austerity measures.

This is not only criticism; it is an analytical point too. As Alexis Tsipras, head of the far left Synaspismos party, shouted outside the parliament building: «You won’t go far with all the people against you.» The majority of lawmakers inside would probably agree with him. Having passed the austerity measureson Wednesday, Athens MPs will on Thursday vote on laws to implement them. It is hard now to believe that prime minister George Papandreou will not succeed here, too. Still, legislating does not make it so – in Greece, with its long-standing mistrust of the state, more than anywhere else in western Europe. And what the socialist government has just accepted is just as brutal and radical as any structural-adjustment policy imposed by the International Monetary Fund – only it has been forced on Greece by its supposed friends and neighbours in the eurozone. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σχολιάστε

Το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας ξυπνάνε

Μπορώ να το πω με σαφήνεια: η χθεσινή εικόνα είναι εικόνα ντροπής. Ποιά πολιτεία μπορεί να είναι ήσυχη με τέτοιες εικόνες; Ποιά «δημοκρατία» μπορεί να σεμνύνεται για τέτοιους χειρισμούς;

Μέχρι πρότινος έλεγα ότι είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Σαν πρόβατα βελάζουμε εδώ και δύο χρόνια που τρώμε την μία σφαλιάρα μετά την άλλη- και μάλιστα εμφατικά, την ώρα που αυτοί που μας σφαλιαρίζουν καγχάζουν και γελούν πάνω από τον πόνο και την έκπληξή μας! Με αυτιά που βουίζουν ακόμη από «σκάνδαλα» και προεκλογικές παρόλες προκλητικής χειραγώγησης, υπήρξαμε έτοιμοι να δεχθούμε τα πάντα. Και μαθημένοι σε παθητικότητα και αποχαύνωση, βλέπαμε απλώς τα τρένα να περνούν: όλα τα επαχθή μέτρα πέρασαν με μηδενική ως υποτυπώδη διαμαρτυρία- τόσο μας είχαν πείσει για το καλό και χωρίς εναλλακτική των χειρισμών τους και την δική μας εγκληματική συνεισφορά στο έλλειμμα που παρήχθη, έλεγαν, από χειρισμούς της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά μπορεί και όχι, αφού κύριοι υπεύθυνοι ήταν όλοι οι υπάλληλοι, όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες, λίγο-πολύ… όλοι!

Τώρα δεν μπορώ να πω το ίδιο. Εδώ και έναν μήνα κόσμος μαζεύεται καθημερινά και διαδηλώνει με αξιοπρέπεια μεγαλύτερη όλων των κοινοβουλευομένων έξω από τον ναό της «δημοκρατίας», διαμαρτυρόμενος. Ακόμα και χωρίς φωνές, η επίμονη συνάθροιση είναι βροντόφωνη και εναργής. Σίγουρα δεν μπορεί αν την παρακάμψει κανείς ή να την αγνοήσει. Και παρά τις όποιες ενστάσεις μπορεί να διατυπώνει κανείς για την προέλευση των κινημάτων και για τους ταγούς της πανευρωπαϊκής κινητοποίησης, δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί ότι στο Σύνταγμα κατεβαίνουν καθημερινά ένα σωρό άνθρωποι μη εντεταγμένοι, απλώς: Αγανακτισμένοι.

Απέναντι σε όλο αυτό; Στην Βουλή παίζουν. Με τις τύχες μας. Με την ιστορική μας ατομική και συλλογική συνέχεια. Και με τα νεύρα μας. Σαν να μην έχει παρατηρήσει κανένας κυβερνητικός την έκδηλη κάθετη αντίρρηση που εκδηλώνεται μόλις μερικές δεκάδες μέτρα μακρυά, παίρνουν ακόμα αποφάσεις που δεσμεύουν εμάς όλους, χωρίς την παραμικρή, εξαρχής, νομιμοποίηση! Προκλητικότατα μάλιστα εξακολουθούν να μιλούν με το ίδιο, απαράδεκτο ύφος, αυτό που ποντάρει στο ότι μπορεί να χειραγωγεί εύκολα τα πρόβατα που το καταπίνουν, χωρίς να θέλουν να εννοήσουν ότι τους έχουμε πάρει χαμπάρι. (βλ και προηγούμενη σχετική δημοσίευσή μου εδώ) Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σχολιάστε

Η αλήθεια, μια στιγμή μόνο του ψεύτικου

Από σήμερα η χώρα δοκιμάζεται με ορό αληθείας. Μόνο που κανείς δεν μπορεί μετά βεβαιότητος να απαντήσει στο πιλατικό ερώτημα «τι εστίν αλήθεια… (Ενδιαφέρον άρθρο από το vlemma).

Σχολιάστε

Ur-fascism (Umberto Eco)

Πολύ ενδιαφέρον κείμενο, ήδη 16 ετών, του γνωστού Oυμπέρτο Έκο για τον «πρωτοφασισμό». Tο πρωτότυπο κείμενο είχε τίτλο «Eternal Fascism: fourteen ways of looking at a Blackshirt» και δημοσιεύθηκε στο New York Review of Books to 1995 (βλ. εδώ). Η μετάφραση παρατίθεται από το σχετικό ποστ του Gravity and the Wind:

Παρά την ασάφεια αυτή, νομίζω πως μπορούμε να σκιαγραφήσουμε έναν κατάλογο χαρακτηριστικών τα οποία είναι αντιπροσωπευτικά αυτού που ονομάζω «πρωτοφασισμό», ή «αρχέγονο φασισμό». Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν μπορούν να οργανωθούν σε ένα ενιαίο σύστημα· πολλά απ’ αυτά αλληλοαναιρούνται, και είναι επίσης αντιπροσωπευτικά και άλλων μορφών δεσποτισμού ή φανατισμού. Η παρουσία ενός και μόνο απ’ αυτά, όμως, αρκεί για να επιτρέψει στο φασισμό να συμπτυχθεί γύρω του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σχολιάστε

Λιμπερτίνοι

Μιας που πιάσαμε τον Πάγκαλο, ας παραθέσω και την συζήτηση στην οποία συμμετείχε, στην βάση μιας αναφοράς του αρθρογράφου Ν.Ξυδάκη στο πρόσωπό του (εφημερίδα Καθημερινή). Παρατίθεται το αρχικό άρθρο του Ν. Ξυδάκη, η απάντηση του Πάγκαλου και το τελικό σχόλιο του αρθογράφου (αντιγράφω από το blog του αρθρογράφου, τo vlemma:

Προ ημερών, γράψαμε ένα σχόλιο στην Καθημερινή, συγκρίνοντας την απρεπή συμπεριφορά του αγανακτισμένου πλήθους με την απρεπή συμπεριφορά των πολιτικών ανδρών, εντός και εκτός Βουλής. Το σχόλιο προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση του εκ των Αντιπροέδρων της κυβερνήσεως Θόδωρου Πάγκαλου, ο οποίος με επιστολή του καταλόγισε στον συντάκτη γλωσσική και δημοσιογραφική ανεπάρκεια, ολολοκληρωτικό φρόνημα και παραταξιακή ιδιοτέλεια.
Τα παραθέτουμε όλα.

Μούτζες μέσα, μούτζες έξω

(Καθημερινή 21.06.2011)

Η κρίση αναδεύει τη συλλογική ψυχή και φέρνει στην επιφάνεια πάθη και συμπεριφορές αφτιασίδωτα. Αλλοτε με λυτρωτική ειλικρίνεια, με παρρησία, κι άλλοτε με εκπλήσσουσα ωμότητα, και χυδαιότητα ακόμη. Εχουν γραφτεί πολλά, λόγου χάριν, για τις απρεπείς εκφράσεις και τους προπηλακισμούς κατά των πολιτικών, εκ μέρους του πλήθους των αγανακτισμένων. Πράγματι, το πλήθος σε ορισμένες περιπτώσεις συμπεριφέρεται σαν όχλος, με εξάρσεις βίας, που φτάνουν σε χειροδικίες και ξυλοδαρμούς, εκδηλώσεις που καταδικάζονται καθολικά. Αλλά η κύρια δράση του αγανακτισμένου πλήθους εξαντλείται στον λεκτικό και χειρονομιακό εξτρεμισμό: η μούτζα λ.χ. προς τους πολιτικούς άνδρες ερμηνεύεται και επικρίνεται ποικιλοτρόπως. Μήπως όμως ακριβώς οι πολιτικοί δίνουν πρώτοι το έμπρακτο παράδειγμα του λεκτικού εξτρεμισμού, και μάλιστα μέσα στον φασκελωνόμενο ναό του κοινοβουλευτισμού; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σχολιάστε

«Λανθάνουμε, δεν είν’αυτός στο δρόμο»

Διαβάζω ότι ο τετιμημένος με το αξίωμα του Α’ Αντιπροέδρου της Κυβερνήσεως κ. Θεόδωρος Πάγκαλος, προφήτευσε ως μάντης κακών, λαϊκές εξεγέρσεις, τανκς στους δρόμους, αιματοχυσία, πείνα και πλιάτσικο, αν δεν ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο.

Ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι δεν θεωρώ βάσιμη την απειλή. Ανεξαρτήτως του ότι αυτό το λεκτικό σχήμα της ψυχολογικής πίεσης με τέτοια αφόρητη απλοποίηση σε μανιχαϊστικά δίπολα έχει κουράσει και ξεφτίσει, δημιουργώντας ήδη σοβαρότατη αντί-δραση. Ανεξαρτήτως της ευθύνης του προφητεύοντος παρρησιαστή στην διαμόρφωση της ζοφερής καταστάσεως την οποία αφοριστικά περιγράφει αποστασιοποιούμενος και νίπτων χείρας από την βρωμερή τύχη της βρωμερής πλέμπας. Ανεξαρτήτως της γνωστής αμετροέπειας και του δι’αυτής εκδηλούμενου συναφούς νοητικού κολλήματος του κ. Α’ Αντιπροέδρου….

Υπάρχει κάτι ακόμη περισσότερο: δεν σκέφτεται κανείς (μα κανείς!) εκεί στην Κυβέρνηση, στα δι’αυτής ελεγχόμενα κράζοντα παπαγαλάκια, στους προκλητικούς ετερο-(φερέ)φωνους δημοσιογράφους και στοχαστες και σε όποιον προσπαθεί με νύχια και με δόντια να πείσει χονδροειδώς, ακόμα και με απειλές και προφητείες κακών, ότι με αυτόν τον τρόπο συνδιαμορφώνει την αντί-δραση; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

2 Σχόλια

Πώς κρίνουμε τον εαυτό μας;

Διαβάζοντας, έπεσα πάνω σε σκέψεις του Γιώργου Θεοτοκά (Τετράδια Ημερολογίου), καταγεγραμμένες τις ημέρες της κήρυξης του πολέμου από την Ιταλία και της εθνικής συνεγέρσεως.

Διαβάζοντάς τες δεν μπορεί κανείς παρά να αισθανθεί μια θλίψη. Και μια απορία. Θλίψη για το πώς καταντήσαμε από το «ορμέμφυτο» του ξεσπάσματος που εντοπίζει ο συγγραφέας και τα χαρακτηριστικά της λεβεντιάς, της εξυπνάδας και της ευγένειας που διαγιγνώσκει στη σημερινή αμοιβαδική λειτουργία. Η απορία έγκειται στο πώς ακριβώς είναι δυνατόν ένας τέτοιος «λαός» να υφίσταται τέτοια δραματική μετάλλαξη σε διάστημα 2 μόλις γενεών! Μήπως το πνεύμα του συγγραφέα είχε επηρρεασθεί ομοίως από τον ενθουσιασμό που βλέπει και καθίσταται λιγότερο νηφάλιο και ακριβές; Προφανώς και αυτό συμβαίνει. Αλλά σίγουρα έχει παίξει τον ρόλο του και το αμφίδρομο της διάπλασης της πολιτικής πραγματικότητας: πολιτικοί, ρητορική, δημόσιος λόγος και κοινή γνώμη σε αγαστή χορευτική κίνηση πρωτόζωων, συνδιαμόρφωσαν αυτό το χαμηλότατο επίπεδο.

 Ιδού τα σχετικά αποσπάσματα: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σχολιάστε

«Πάντων χρημάτων μέτρον…» το Χρήμα!

Πάνω απ’όλα το χρήμα; Εδώ και τόσο καιρό μας βομβαρδίζουν σενάρια οικονομικής διαχείρισης, «σωτηρίας» ή «καταστροφής», απένατι στα οποία παρακολουθούμε με απόλυτη υπαρξιακή ταύτιση! Χθες-προχθές άρχισε να ξετυλίγεται (όχι τυχαίος ο χρόνος, νομίζω) άλλο ένα «σκάνδαλο» με βάση απίστευτα χρηματικά ποσά κέρδους, που αποκομιζόταν με απίστευτη υπόγεια εφευρετικότητα μέσω πονταρίσματος στοιχημάτων στην Μαλαισία (αυτήν τη φορά το «σκάνδαλο» είναι πιο ενδιαφέρον, αφορά το ποδόσφαιρο…).

Πώς έχει επικρατήσει αυτή η αξιακή ισοπέδωση δεν μπορώ να το χωνέψω. Μας ταϊζουν νυχθημερόν με ιλλουστρασιόν σκουπίδια, με «σημαντικούς» ανθρώπους (λόγω κέρδους) που κραδαίνουν το αξιακό τους όπλο, το χρήμα, σε κάθε έκφανση της ζωής τους. Κι εμείς; Ζηλεύουμε, αν και δεν το λέμε.

Αλλά τα γυαλιά ηλίου μας πρέπει οπωσδήποτε να είναι σαν κι αυτά που είδαμε να φοράει ο κάποιος τάδε, πρέπει οπωσδήποτε να κρατάμε κάποιο iPhone ή κανένα ακριβό του υποκατάστατο, να σκεφτόμαστε μόνο με όρους χρημάτων και, ακόμα κι αν δεν καταφέρουμε να μπούμε σε μια παρέα που έτυχε της ύψιστης τιμής να φωτογραφηθεί με ψεύτικο χαμόγελο στις σωρηδόν μικρές φωτογραφίες ελασσόνων κοσμικών γεγονότων σε κουτσομπολίστικα περιοδικά- δεν πειράζει! μια παρέα αισθανόμαστε ότι είμαστε όλοι: τους ξέρουμε με τα μικρά τους ονόματα, ξέρουμε κάθε φλερτ και κάθε προτίμησή τους και ζούμε λίγο δανεικό ψεύτικο παραμύθι. Κατά βάθος θα θέλαμε να είμαστε κι εμείς εκεί, αδιάφορο αν η γυναίκα μας ήταν πασίγνωστη βίζιτα («μοντέλο» καλλιεπώς…), αδιάφορο του πώς καταφέραμε να μπούμε στην λεζάντα, ζητιανεύοντας λίγη αναξιοπρεπή προσοχή. Αδιάφορο πώς θα φτάσω να γίνω κι εγώ «σημαντικός», πρέπει να το κάνω. Βγάζοντας χρήματα πολλά. Πώς; Δεν παίζει ρόλο.

Κάπως έτσι δημόσιος λόγος επί της ουσίας δεν υπάρχει. Τα κόμματα δεν λένε πλέον τίποτα για τίποτα. Συζητήσεις σοβαρές δεν γίνονται. Κριτήρια για όλα τα ζητήματα, από τα ιδιωτικά και μικροκοινωνικά μέχρι τα δημόσια και μεγάλα, δεν υπάρχουν! Πάντων χρημάτων μέτρον … το χρήμα! Όλες οι συζητήσεις αφορούν το χρήμα. όλα τα μέτρα, οι επευφημίες και τα παράπονα αφορούν το χρήμα. Όλες οι προσπάθειες και οι ελπίδες αφορούν το χρήμα. Έχω πραγματικά βαρεθεί ν’ακούω ανθρώπους να κάνουν ότι μιλάνε σοβαρά και συζητήσεις να γίνονται ατελείωτα με μόνο αντικείμενο συζήτησεις τις παραμέτρους του χρήματος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

1 σχόλιο

Απόκρισις περί αναξίων αρχόντων

Αγ. Αναστασίου Σιναϊτη

Πηγή: Περιοδικό «Αγιορείτικη Μαρτυρία» τεύχος 7. Μάρτιος – Μάιος 1990. Σελ. 98-99.

Ερώτησις: Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι οι εξουσίες τού κόσμου έχουν ταχθή από τον Θεό2. Πρέπει λοιπόν να δεχθούμε ότι κάθε άρχοντας η βασιλεύς ή Επίσκοπος προχειρίζεται στο αξίωμα αυτό από τον Θεό;

Απόκρισις: Ο Θεός λέει στον Νόμο: «Θα σας δώσω άρχοντας σύμφωνα με τις καρδιές σας»3. Είναι λοιπόν φανερό ότι οι μεν άρχοντες και οι βασιλείς που είναι άξιοι αυτής της τιμής προχειρίζονται στο αξίωμα αυτό από τον Θεό. Οι άλλοι πάλι που είναι ανάξιοι προχειρίζονται κατά παραχώρησιν η και βούλησιν τού Θεού σε ανάξιο λαό εξ αιτίας αυτής ακριβώς της αναξιότητός των. Και άκουσε σχετικά μερικές διηγήσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

1 σχόλιο

Η δημοκρατία νίκησε (…!)

(Από το pitsirikos.net)

Σε πανηγυρικό κλίμα διεξήχθη η συνεδρίαση αλλά και η ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, ενώ χιλιάδες πολίτες είχαν περικυκλώσει τη Βουλή, σε μια προσπάθεια να πιέσουν τους βουλευτές όλων των κομμάτων να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

1 σχόλιο